บทที่ 16 เสียงตามสาย

อเล็กซานเดอร์ เกรแฮม เบลล์ คือผู้ประดิษฐ์โทรศัพท์ขึ้นเป็นรายแรกของโลก

หลักการของโทรศัพท์ คือ การดักคลื่นเสียงให้เดินเป็นแนวเดียวที่ถูกกำหนดไว้ คลื่นเสียงเกิดจากการสั่นสะเทือนของวัตถุ แล้วทำให้อากาศโดยรอบสั่นสะเทือนและเกิดคลื่นเสียงตามมา

ทดลองทำโทรศัพท์แบบง่ายๆ โดยการเอากระป๋องไอศกรีมที่กินหมดแล้ว 2 กระป๋อง มาเจาะรูใต้ลาง แล้วเอาด้ายขึงไว้ระหว่างกระป๋อง 2 ใบนั้น

ลองให้เพื่อนคนหนึ่งมาเล่นด้วย คนหนึ่งพูดกรอกใส่กระป๋องหนึ่ง อีกคนหนึ่งฟังอยู่อีกใบหนึ่ง ที่สำคัญด้ายจะต้องตึงตลอดเวลา การที่ต้องให้ด้ายตึงตลอดเวลาที่สื่อสารกัน ก็เพราะว่าจะทำให้ด้ายเกิดการสั่นสะเทือน และเกิดคลื่นเสียงตามมาในที่สุด

การทำงานของโทรศัพท์ก็อาศัยหลักการเช่นเดียวกันนี้ เพียงแต่อาจจะซับซ้อนกว่า แล้วแต่ว่าเป็นโทรศัพท์แบบใด

โทรศัพท์ที่เราใช้กันอยู่ทั่วไปนั้น อาศัยการสั่นสะเทือนของเสียง ซึ่งทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงของกระแสไฟฟ้าแตกต่างกันออกไป กระแสไฟฟ้าจะถูกส่งไปตามสายโทรศัพท์ สายโทรศัพท์ที่ต่ออกจากเครื่องส่งจะต่อเข้ากับเครื่องรับที่ปลายทางอีกด้านหนึ่ง

การเปลี่ยนแปลงของกระแสไฟฟ้าจะทำให้อำนาจแม่เหล็กที่อยู่ภายในหูโทรศัพท์เกิดการเปลี่ยนแปลง แม่เหล็กจะไปดูดแผ่นเหล็กในหูโทรศัพท์ ตามอำนาจของแม่เหล็กที่ได้รับจากกระแสไฟฟ้าที่ส่งมาตามสาย แผ่นโลหะถูกแม่เหล็กดูดมากก็จะสั่นสะเทือนมาก ถูกดูดน้อยก็จะสั่นสะเทือนน้อย แผ่นโลหะสั่นสะเทือนครั้งใด จะทำให้อากาศรอบๆ ถูกอัดหรือขยาย ทำให้เกิดเสียงต่างๆ ขึ้นมาได้